W noc poślubną schowałam się pod łóżkiem, żeby zrobić mężowi psikusa, ale ktoś inny wszedł pod łóżko…

„Przepraszam” – szlochałam, chowając twarz w piersi Prestona. „Jestem tylko prostą dziewczyną. Nie znam się na eleganckich płaszczach”.

Preston spojrzał na matkę, potem na mnie. Był wściekły, ale pamiętał plan. Musiał mnie zadowolić.

„Wszystko w porządku, mamo” – powiedział przez zaciśnięte zęby. „To był wypadek. Val nie wiedziała”.

„Ona jest ciężarem” – syknęła Brenda, wybiegając z domu z przemoczonym płaszczem w ręku.

Tego wieczoru, podczas gdy Preston kipiał ze złości na kanapie, wyjąłem dokumenty, które przygotowała Justine.

„Kochanie” – powiedziałam, pociągając nosem – „tak mi przykro z powodu tego płaszcza. Chcę się upewnić, że niczego innego nie uszkodzę. Firma ubezpieczeniowa przysłała to dzisiaj. Powiedzieli, że ze względu na wartość mieszkania, ubezpieczenie OC jest bardzo wysokie. Ale…”

Zatrzymałem się dla efektu.

Jeśli podpiszesz to zrzeczenie się, oświadczając, że nie jesteś głównym właścicielem, składka zmniejszy się o 500 dolarów miesięcznie. Ponieważ dzisiaj poniosłem stratę finansową, pomyślałem, że zapisanie tego tutaj będzie pomocne.

Oczy Prestona rozbłysły, gdy przeczytał słowa „500 dolarów miesięcznie”.

“Pozwól mi zobaczyć.”

Przejrzał go szybko. Był to gruby dokument, pełen prawniczego żargonu. Zauważył na górze słowa „zrzeczenie się odpowiedzialności ubezpieczeniowej” – które Justine sprytnie pogrubiła – i przeoczył akapit dotyczący zrzeczenia się wszelkich małżeńskich praw do nieruchomości.

„Tak, dobrze” – powiedział, chwytając długopis. „Przynajmniej próbujesz naprawić swoje błędy”.

On to podpisał.

Patrzyłem, jak wysycha tusz.

Trzask.

Pułapka zatrzasnęła się gwałtownie.

Przez następne dwa tygodnie byłem prawdziwym huraganem niekompetencji.

Codziennie gotowałam kolację, ale przez przypadek dosypałam mu do kawy soli zamiast cukru. Skurczyłam jego ulubione kaszmirowe swetry. Zapomniałam zapłacić rachunek za internet, więc przez trzy dni nie mógł grać w gry wideo.

Doprowadzałem go do szału.

Im bardziej się wściekał, tym szybciej biegł w stronę Kendry.

Udało mi się go namierzyć. Mój ojciec, prywatny detektyw, zainstalował lokalizator GPS w samochodzie Prestona. Za każdym razem, gdy Preston mówił, że „pracuje do późna”, w rzeczywistości był w domu Kendry.

Pewnego wieczoru wrócił do domu owiany zapachem jej perfum – taniego, waniliowego zapachu.

„Praca była wyczerpująca” – westchnął, kładąc się.

„Tak ciężko pracujesz” – powiedziałam, masując mu ramiona. „Zasługujesz na przerwę. Może zorganizujemy kolację?”

“Co…?”

„Obiad. Dla twojej rodziny. Twoja mama wciąż jest zła o ten płaszcz. Chcę jej to wynagrodzić. Zaprośmy wszystkich. Brendę, twoich kuzynów… i Kendrę też. To twoja najlepsza przyjaciółka, prawda?”

Preston zawahał się.

„Nie wiem, Val. Nie jesteś zbyt dobrym kucharzem.”

„Idę trenować” – obiecałam. „Proszę. Chcę im pokazać, że potrafię być idealną kobietą”.

Uśmiechnął się szyderczo. Wiedziałem, co myśli: „Niech zrobi z siebie idiotkę. To ułatwi jej rozwód. Wszyscy zobaczą, jaka jest niekompetentna”.

„Dobrze” – powiedział. „W następną sobotę. Ale nie psuj tego”.

„Nie zapomnę” – uśmiechnąłem się. „Nie zapomnę”.

Lista gości szybko rosła.

Brenda, która wyraźnie chciała zobaczyć moją kolejną porażkę, zaprosiła swoją siostrę, dwie gadatliwe siostrzenice i oczywiście Kendrę.

Pokój miał być pełen ludzi, którzy mnie nienawidzą.

Justine pomogła mi w przygotowaniach, kiedy Preston był w pracy.

W rzeczywistości instalowaliśmy maleńkie kamery w salonie i jadalni.

„Jesteś tego pewna?” zapytała Justine, sprawdzając transmisję na tablecie. „To będzie straszne”.

„Potrzebuję świadków” – powiedziałam, krojąc cebulę z chirurgiczną precyzją. „Muszą powiedzieć najgorsze możliwe rzeczy przed kamerą. I muszę potwierdzić ciążę”.

W dniu imprezy wstałem wcześnie. Poszedłem do sklepu i kupiłem najtańsze i najgorszej jakości składniki, jakie udało mi się znaleźć: tłustą mieloną wołowinę, zwiędłe warzywa i karton wina za 9 dolarów.

Poszedłem też do łazienki, kiedy Preston brał prysznic.

Przeszukałam jego torbę na siłownię — tę, którą zabrał „do pracy”, a którą tak naprawdę dostał od Kendry.

Wewnątrz, w bocznej kieszeni, znajdował się rachunek za aptekę.

Witaminy prenatalne.

Z datą wczorajszą.

Rozumiem cię.

Włożyłem paragon do kieszeni.

Goście zaczęli przybywać o godzinie 18:00.

Brenda weszła pierwsza, ubrana w nową sukienkę, o której podejrzewałam, że została kupiona za pieniądze z „zwrotu kosztów ślubu”, które Preston jej przelał.

„No cóż” – prychnęła, rozglądając się. „Przynajmniej tym razem posprzątałeś podłogę”.

„Witaj, Brenda” – powiedziałem radośnie, podając jej kieliszek taniego wina.

Wzięła łyk i skrzywiła się.