Mój zięć napisał mi SMS-a, żebym nie przychodził na grilla, bo jeśli się pojawię, impreza przestanie być udana. Delikatnie odpowiedziałem, że rozumiem. Nie miał pojęcia, że ​​teściowa, którą uważał za zbyt wymagającą i którą właśnie wyprosił z imprezy, była w rzeczywistości milczącym właścicielem salonu samochodowego, który co miesiąc wypłaca mu pensję.

Odpisałam: „Oczywiście, kochanie. Mam nadzieję, że wszyscy będziecie się wspaniale bawić”.

Bo jutro rano Derek Thompson miał odkryć, że jego definicja więzi rodzinnych ulegnie radykalnej rewizji. Niektóre lekcje, które miałem zamiar zademonstrować, najlepiej było wygłosić z pełnym autorytetem gabinetu i starannie udokumentowaną dokumentacją, a niektóre teściowe były znacznie potężniejsze niż mężczyźni, którzy je lekceważyli.

Niedzielny poranek był szary i mżysty, co wydawało się pasować do moich planów. Przybyłem do Thompson Auto Group o 8:30, godzinę przed planowanym spotkaniem Dereka, aby po raz ostatni przejrzeć dokumenty dotyczące wypowiedzenia umowy i upewnić się, że wszystko jest zgodne z prawem.

W weekendy w salonie panował spokój, dyżurowała tylko ochrona i minimalna ekipa konserwacyjna. Wszedłem do gabinetu dyrektora z kartą i usiadłem za mahoniowym biurkiem w narożnym gabinecie prezesa, którego Derek nigdy wcześniej nie widział.

Nie umknęła mi ironia tej sytuacji. Choć Derek prawdopodobnie budził się w domu, na który współpodpisałam kredyt hipoteczny, przygotowując się do grilla u swoich rodziców, na który zabronił mi wstępu, nie miał pojęcia, że ​​jego życie zawodowe wkrótce spektakularnie zderzy się z jego osobistym okrucieństwem.

Po śmierci mojego męża Davida przez pięć lat budowałam Hamilton Holdings w wielomilionowe przedsiębiorstwo, przekształcając mój smutek w determinację, a moje doświadczenie w marketingu w zdywersyfikowane portfolio biznesowe. Thompson Auto Group był moim najnowszym nabytkiem. Zakupu dokonałam nie z powodów sentymentalnych, ale dlatego, że podupadające salony samochodowe stanowiły doskonałą okazję do restrukturyzacji, jeśli były odpowiednio zarządzane.

Poprzedni właściciel, Richard Thompson, niespokrewniony z Derekiem, pomimo zbieżności nazwisk, marnował pieniądze przez kiepskie zarządzanie, przestarzałe praktyki sprzedażowe i toksyczną kulturę pracy, która odstraszała zarówno klientów, jak i wykwalifikowanych pracowników. Kupiłem firmę z planami modernizacji działalności, wdrożenia nowych programów szkoleniowych i wprowadzenia polityki zerowej tolerancji dla nieprofesjonalnych zachowań, które szkodziły reputacji firmy.

Derek Thompson został zatrudniony trzy miesiące przed moim przejęciem, w ostatnich chwilach nieudolnego zarządzania Richardem Thompsonem. W jakiś sposób przekonał Amandę, że zdobycie pracy w Thompson Auto Group oznaczało znaczący awans w karierze, podczas gdy w rzeczywistości dołączył do tonącego okrętu, który zatrudniał każdego, kto był wystarczająco zdesperowany, by pracować na prowizji w coraz bardziej wrogim środowisku.

Derek nie wiedział, a ja odkryłem to podczas rozmów z pracownikami w trakcie okresu przejściowego, że jego zatrudnienie było powodem skarg wśród kobiet już od pierwszego tygodnia pracy. Wiele kobiet zgłaszało niestosowne komentarze, protekcjonalne zachowanie i ogólną postawę sugerującą, że postrzegał on koleżanki i klientki jako z natury mniej zorientowane w sprawach motoryzacyjnych.

O 9:25 usłyszałam głosy w biurze. Derek przybył wcześniej na spotkanie o 9:30 w towarzystwie Amandy, którą najwyraźniej przyprowadził, żeby „pokazać jej, gdzie pracuję i zapoznać ją z moim środowiskiem zawodowym”. Dodanie mojej córki do porannego wyznania skomplikowałoby sytuację emocjonalnie, ale mogłoby też pomóc Amandzie zrozumieć, jakiego mężczyznę poślubiła.

Przez otwarte drzwi słyszałam jak Derek rozmawia z moją asystentką Sarah.

„Tak, jestem Derek Thompson, przyjechałem na spotkanie z prezesem. Przyprowadziłem żonę Amandę, żeby pokazać jej, jak tu działamy. Mamy tu naprawdę imponujący sprzęt”.

Głos Sary był starannie neutralny.

„Oczywiście, panie Thompson. Pani Hamilton jest gotowa na pana. Proszę iść do jej biura.”

„Pani Hamilton? Myślałem, że prezesem jest mężczyzna”.

„Nie, proszę pana. Margaret Hamilton pełni funkcję prezesa od momentu przejęcia w marcu.”

Usłyszałem, jak kroki Dereka zatrzymują się przed moimi drzwiami, prawdopodobnie przetwarzając tę ​​informację i zastanawiając się, dlaczego założył, że prezes jest mężczyzną, skoro nigdy go nie spotkał. Potem kroki rozbrzmiały ponownie, a towarzyszył im stukot obcasów Amandy na wypolerowanej podłodze.

„Kochanie, nie wiedziałem, że nową szefową jest kobieta” – wymamrotał Derek do Amandy, na tyle głośno, żebym mogła go usłyszeć przez uchylone drzwi.

„Derek, to nie jest coś, czego potrzebujesz”

„Mówię tylko, że to wyjaśnia niektóre zmiany, które tu zachodzą. Kobiety na stanowiskach kierowniczych zawsze chcą wszystkiego kontrolować w szczegółach”.

Prawie się uśmiechnąłem, widząc idealną sytuację, jaką Derek przygotował na swój upadek. Za trzydzieści sekund miał odkryć, która kobieta na stanowisku kierowniczym przez ostatnie sześć miesięcy manipulowała jego sytuacją w pracy.