Mój 13-letni wnuk obudził mnie o świcie i szepnął: „Babciu, musisz znaleźć sobie inne miejsce do życia. Przyjdź i zobacz dlaczego”.

A następnie w zamkniętej szufladzie, która jest przekazana spinką do włosów – mogąca, która może mnie przekazać czterdzieści lat temu dla żartu mojego męża – członka, co zmroziło mi krew w żyłach.

Polisa ubezpieczeniowa na życie, którą wykupiłem trzy miesiące temu, a Caroline jest wymieniona jako beneficjent na mocy mechanizmu pomocniczego, którego nie można do końca zrozumiałem.

Dwa razy więcej dolarów.

Dwa powody, dla których ktoś może chcieć mojej śmierci.

Ręce mi się trzęsły, gdy to sfotografowałem. Polisa była datowana jeszcze przed pożarem, co oznaczało, że Caroline planowała od miesięcy.

Pożar nie nastąpi w momencie podjęcia. To był pierwszy ruch.

wystąpiłem samochodem na podjeździe.

Ogarnęła mnie panika. Caroline pojawiła się dopiero za kilka godzin.

W nim wszystko z powrotem do szuflady, kluczem i wybiegiem z biura, zamykającym za sobą drzwi. Klucz – klucz Tylera – wsuwany do kieszeni, spiesząc w stronę schodkową.

Ale nie byłem szybki.

„Krystyna?” Głos Caroline dobiegły z holu. „Jesteś tam na górze?”

Zamarłem w połowie schodów.

„Tak, kochanie” – za sprawdzam, starając się, by mój głos brzmiał swobodnie. „Właśnie schodził z pokoju. Pomyślałem, że zrobię sobie herbatę”.

a jej wyraz twarzy był nieodgadniony.

Trzeba było być na miejscu. Po co przeżyć?

„Zapomniałam telefon” – zmarły, przejdź jako dowód.

Ale jej oczy skanowały mnie, korzystając z czegoś.

„Szukałeś czegoś?” pytanie.

„Po prostu zapoznaję się z domem” – powiedziałem, schodząc po schodach z tym, co – jak wrócić – do swobodnej wolności. „Jest taki piękny. Pięknie urządziłaś”.

„Drugie piętro jest prywatne” – powiedziała Caroline, jej głos stał się ostry, a pozorne ciepło zniknęło. „Przestrzenie dla gości na trzecie piętro i parter. Byłabym wdzięczna, gdyby uszanowali nasze granice”.

„Oczywiście. Przepraszam. Nie zdawałem sobie spraw.”

Ściszyłam głos, przepraszając.

W środku moje myśli pędziły. Coś podejrzanego. Ale jak bardzo?

Gdy dotarło do niej, nastąpiło w stronę kuchni, złapane mnie za ramię.

Jej uściski były mocne, niemal bolesny.

„Christine, chcę, żebyśmy się dogadywali. Naprawdę. Ale to zadziała tylko wtedy, gdy wszyscy będą mieć swoją przestrzeń i prywatność. Rozumiesz?”

„Tak” – powiedziałem cicho. „Rozumiem doskonale”.

Puściła mnie, a ja poszłam do kuchni, miałam nogi jak z waty.

Zapoznałem się, jak wejść po schodach. Usłyszałem charakterystyczny trzask otwieranych drzwi jej biura.

Ona sprawdzała.

Ona dalejby, że tam byłem.

Chyba byłem bardzo, bardzo ostrożny.

Wszystko wróciło na swoje miejsce. Szuflada była. Nie było żadnych dodatkowych czynników poza jej własnymi paranoją.

Drżącymi wyjściami herbaty i umieszczonym przy kuchennym stole, zmuszając się do myślenia. przebywanie teraz zdjęcia. Dowód.

Ale dowody na co dokładnie?

Caroline wykupiła mnie na ubezpieczenie. Czy było możliwe? Sfałszowane pełnomocnictwo z możliwością tak, ale jak skutki, że było sfałszowane, nie przyznając się do włamania do jej biura?

Pożar. Podejrzenia Tylera nie były straszne.

Potrzebowałem więcej.

Mój telefon zawibrował. Wiadomość od numeru, którego nie rozpoznałem.

„Pani Hartford, tu detektyw Ray Woolsey, komisarz policji w Rochester, biuro marszałka pożarnictwa. Wysłano kilka dodatkowych pytań dotyczących pani domu. Czy może pani być komisariatem dzisiaj po godzinie 14:00?”

Serce mi zamarło. Ostatnia część, ekstremum, zostało przesłuchane przez urządzenie, mieszkające pod dachem Caroline, ale odmowa umieszczone przez podejrzanie.

Odpowiedziałem: „Oczywiście, że będę”.

powiadomiona o wiadomości, tym razem od Michaela.

„Mamo, niebezpiecznea do mnie detektyw Woolsey. Pójdę z tobą i odbiorę cię o 13:30”.

Wpatrywałem się w telefon.

Dlaczego detektyw detektyw do Michaela? Będąc właścicielem domu, ofiarą. Po zmianie w moim syna?

Odpowiedź skrystalizowała się z przerażającą klarownością.

Ktoś im kazał.

kto był podłączony do Michaela, kto chciał, usłyszeć wszystkie pytania, które planowały, kto chciał, aby był świadkiem moich odpowiedzi i oddzielnego zagubienia.

Karolina działa w kuchni.

„Do kogo?” – pytanie.

Następnie w górę i w tym momencie przestałem unieszkodliwiać staruszkę.

„Strażnik chce się ze względu na dzisiejsze połączenie” – powiedziałem spokojnie. „Najwyraźniejsze pytania”.

Coś mignęło w jej wyrazie twarzy.

Niespodzianka.

Tego się jeszcze nie spodziewała. Cokolwiek wprawiła się w ruch, mogła się przed obecnością.

„Pytania o co?” Uwaga ostrożnie.

„Chyba się dowiem”. Powstałem, zostawiając herbatę nietkniętą. „Michael poszedł ze względu na to, że myśli, że należy do urzędu”.

„Christine, to nie jest…” – działała, wygładzając wyraz twarzy. „Na po prostu jest opiekuńczy”.

„Naprawdę?” eliminuję jej prosto w oczy. „A może ktoś mu mówi, że chroni przed sobą?”

Maska opadła na sekundę. Pod spodem dostrzeżonym Caroline – wyrachowanej i bardzo, bardzo niebezpiecznej.

„Nie wiem, co sobie myślisz…” – zaczęło, po czym urwała. „Przeżyłeś traumę. Pożar, straciłeś domu. To naturalne, że jesteś paranoję, stwarzając zagrożenie tam, gdzie ich nie ma. Gdybyśmy chcieli, gdybyś była tutaj, bezpieczna, gdzie moglibyśmy ci pomóc”.

„Oczywiście” – powiedziałem cicho. „Jaka głupota z mojej strony”.

Minąłem ją i wszedłem do swojego pokoju na piętrze, opuszczając drzwi. Usiadłem na łóżku i wyciągnąłem telefon, przeglądając zdjęcia, które.

Dowód.

teraz widać, ale na co dokładnie? Podejrzana polisa ubezpieczeniowa nie była przestępstwem. Problemy finansowe nie wystąpiły, a sfałszowane pełnomocnictwo miało znaczenie tylko wtedy, gdy byłem w pobliżu i wyszedłem je podważyć.

Tyler powiedział, że nie jestem bezpieczny.

Patrząc na chłodne kalkulacje Caroline, zacząłem rozumieć dlaczego.

Mój telefon znów zawibrował. Kolejny nieznany numer.

„Mówi Douglas Pembrook, adwokat. Pani Hartford, pamiętaj o tym, aby zwrócić uwagę na kwestię pani. Proszę o kontakt z moim biurem, w przypadku gdy możliwe jest wystąpienie”.

No więc się zaczęło.

Machina prawna, uruchomiona Caroline, uderzyła mnie pochłonąć.

cztery godziny przed rozmowami ze skutkiem.

Cztery godziny, aby można było zachorować, komu mogę zaufać i co jest możliwe.

Być może, że nie można zostać w tym domu zbyt długo.

Tyler miał rację.

Musiałem po prostu ujawnić długo, aby ujawnić prawdę.

Spędziłem następną godzinę w swoim pokoju, oferując opcję jako trzy opcje wcześniej. Na zewnątrz flaga na ganku sąsiada łopotała na wietrze. Gdzieś w głębi ulicy brzęczała kosiarka do trawy – Dźwięki cichej dzielnicy, która pochodzi z ich sprawami, nieświadoma wojna w jednym z jej wielkich wiktoriańskich domów.

Karolina wierzyła, że ​​​​ma całą władzę władzy: dom, prawnika, lojalność mojego syna. Ale pierwszy pierwszy błąd.

Ona mnie nie doceniła.

O 1:15 usłyszałam podjeżdżający samochód Michaela. Zeszłam po schodach stopniowo, z torebką przewieszoną przez ramię.

Karolina pracowała w holu, jej uśmiech był wymalowany niczym zbroja.

„Christine, zanim pójdziesz, myślę, że udostępnienie o tym, jak ci pomogło” –. „Może terapeuta?, kto jest specjalistą w traumach i opiece nad starszymi osobami”.

„To miłe, Caroline, ale główne.”

„Naprawdę?” Podeszła bliżej, zniżając głos. „Błąkałeś się po domu w środku nocy. Dziś rano jesteś zdezorientowany, gdzie się znajdujesz. Michael też do innego. Martwimy się”.

Michael pojawił się za nią z kluczami ręcznymi. Jego wyraz twarzy był zaniepokojony, pełen sprzeczności.

„Mamo, może Karolina ma rację” – stwierdził.

„Nic mi nie jest” – powiedziałem. „Jestem w pełni uzasadniony do odpowiedzi na pytania o pożar mojego domu”.

Jazda do urządzenia odprowadzanego – ceglanego budynku nad rzeką, obok komisariatu, którego drzwi były amerykańskie flagi – była pełna pełna. Michael co chwila na mnie zerkał, wyjaśnia się z czymś walcząc.

W końcu przemówił.

„Mamo, będziesz zadawać ci trudne pytania o twoje finanse i stan przed pożarem. Po prostu bądź z nimi szczera, dobrze?”

„Dlaczego nie miałbym być szczery?” – pytaniem.

„Caroline myśli…” – przerwał, uciskając kierowcę. – „Martwi się, że możesz mieć więcej problemów, niż dać sobie poznać. Że możesz czuć się przytłoczony. Że może…”

„Może sam wznieciłem pożar” – dokończyłem za niego.

Słowa te zawisły w powietrzu niczym trucizna.

Milczenie Michaela było odpowiedzialne.

„Dwie żona wbiła ci do głowy kluczowych pomysłów” – powiedział cicho. „Wieści o twoją matce jako niekompetentnej, zagubionej, a może nawet wystąpić dla siebie. Dlaczego dostałby się do tego, Michaelu?”

„Ona się o ciebie troszczymy. Oboje się o ciebie troszczymy.”

„Naprawdę?” – pytam cicho. „Czy może zastanawiać się nad czymś zupełnie innym?”

Pojechał na parking nie odpowiadając.

W środku detektyw Ray Woolsey. Bystry mężczyzna po czterdziestce z notesem i wyrazem twarzy, który nie zdradził. Miał sobie granatową kurtkę z wyszytym na rękawie emblematem straży pożarnej Rochester.

„Pani Hartford, dziękuję za przybycie” – powiedział. „Panie Hartford, dziękuję, że przyprowadziła pan swoją matkę”.

Zaprowadził nas do małego pokoju przesłuchań. Wkącie ustalona flaga, taka, którą można zobaczyć w każdym urzędzie państwowym w Ameryce.

„To nie powinno wymagać dużej ilości czasu” – powiedział. „Tylko kilka pytań uzupełniających”.

Ale nie dotyczy tylko detektywa Woolseya.

W pokoju był jeszcze jeden mężczyzna.

Douglas Pembrook.

Prawnik z akt Caroline.

spotkać ucisk w żołądku.

„Panie Pembrook” – powiedziałem ostrożnie. „Nie spodziewałem się pana.”

„Pani Hartford”. Skinął głową. „Jest to charakter doradcy, w związku z zagrożeniem wystąpienia pani”.

„Przez kogo?” – pytaniem.

„Dwie rodziny”. Pokazała na Michaela. „Twój syn jest zrozumiały, że dotyczy to najważniejszych wydarzeń ostatnich”.

Detektyw Woolsey jest teczką.

„Pani Hartford, zacznijmy od nocy” – powiedział. „Proszę mi dać znać o swoim wieczorze”.

Zrobiłem to spokojnie i dokładnie.

„Kolacja o szóstej, czytanie do dziewiątej, spanie o dziesiątej, pobudka, żeby zapalić około 2:15 nad ranem” – powiedział.

„Jesteś konkretny, że wyłączyłeś kuchenkę?” – pytanie.

„Tego wieczoru nieużywanego kuchenki” – grzem. „Zjadłem kanapkę na pobyt”.

Woolsey przejrzał swoje notatki.

„Zgodnie z dwoma pierwszymi słowami powiedziałeś, że zrobiłeś herbatę około ósmej.”

„Tak” – pogrzebem. „Używając czajnika elektrycznego, nie kuchenki”.

„Ale regularnie kuchenki” – naciskał.

„Oczywiście. Gotuję od pięciu lat bez żadnych incydentów.”

Pembrook położył się do przodu.

„Pani Hartford, czy ostatnio wpadła pani jakieś problemy z pamięcią?” – pytanie. „Zapomina pani o spotkaniach, gubi rzeczy?”

„Nie” – powiedziałem.

„Wydaje się, że twoja synowa myśli…”

„Moja synowa” – przerwałem, a mój głos stwardniał – „ma własne projekty. A skutki wynikają z dwóch na jej twierdzeniach, a nie na dowodach, detektywie Woolsey, to mamy problem”.

Michael poruszył się niespokojnie.

„Mamo, oni tylko pomagają” – powiedział.

„Naprawdę?” Odwróciłam się prosto do syna. „Michael, czy Caroline nagrywała nasze rozmowy?”

Jego twarz zbladła.

To wystarczająca odpowiedź.

„Jakie nagrania?” pytanie Woolsey, nagle bardziej zainteresowane.

Wyciągnąłem telefon i pozostawiłem zdjęcia, które.

„To pliki z dyktafonu pierwotnego w Caroline” – powiedział. „Każdy oznaczony danymi i opisami moich domniemanych zaników pamięci lub pomyłek. Tyle, że nieporządni z tych zdarzeń nie mieli miejsca”.

Michael wpatrywał się w ekran, a wyraz jego twarzy zmieniał się z zagubienia w wersjach.

„Nie…” – zaczął. „Caroline powiedziała, że ​​tylko zrobiła notatki dla lekarza. powiedziała, że ​​wyraziłeś zgodę”.

„Na nic się nie stało” – powiedziałem.

Przesunięte do następnego zdjęcia.

„To polisa na życie, które wykupiłem trzy miesiące temu, przed pożarem” – spełnienieem. „Na dwa pieniądze, a beneficjentem jest Caroline w ramach umowy energetycznej”.

Profesjonalna maska ​​Pembrooka opadła.

„To poufne informacje klienta” – powiedział ostro. „Jak ty…”

„Jak do rozwinięcia?” – dokończyłam. „Zapoznałem się z aktem mojej synowej”.

Przesunąłem jeszcze raz.

„Włącznie z tym” – powiedziałem.

Pokazałem im sfałszowane pełnomocnictwo.

„Zwróć uwagę na podpis” – powiedziałem. „To nie mój podpis. Caroline go sfałszowała”.

„To obciążenie” – powiedział Pembrook, ale w jego głosie zabrzmiała śmierć siebie.

„Naprawdę” – powiedziałem. „I przypuszczam, że detektywie Woolsey, że zidentyfikowany jest dokładnie ten, który znajduje się na miejscu, znajduje się na miejscu, że to rozwiązanie nie było możliwe, a instalacja elektryczna”.

Woolsey pisał teraz szybko.

„Co cię tak skłania do myślenia?” – pytanie.

„Bo moja synowa dotycząca konieczności, był bezdomny i bezbronny” – „Potrzebowała, która była od niej zależna, mieszkała pod jej dachem, odizolowany od zasobów drzewnych. Pożar właśnie to zadanie”.

Odeszły do ​​Michaela, który mógłby być niebezpieczny.

„Twoja żona planowała dokonać uznania mnie za ubezwłasnowolnionego, aby móc kontrolować mój majątek” – powiedziałem. „Mój dom był wart 800 000 dolarów. Czy to było ubezpieczenie na życie na 200 000 dolarów z polisy ojca. I rzekomo dodatkowe 2 kwoty podatku, jeśli umrę w opisie”.

„Nie” – wyszeptał Michał. „Caroline by tego nie zrobiła. Ona cię kocha. Ona…”

„Systematycznie gromadzony wniosek o upadłość umysłu” – powiedziałem. „Wynajęła prawników, aby wszczęli postępowanie w sprawie zdolności do czynności prawnych i dopilnowała, jeśli ty – mój syn – był świadkiem mojego rzekomego zagubienia”.

Starałem się mówić łagodnym tonem, mimo że gniew wybuchł mnie w piersiach.

„Michael, ona cię wykorzystuje” – powiedział.

Wstał wbudowany, a jego krzesło zaszurało po przygotowaniu.

„Muszę być” – powiedział.

Po opuszczeniu pokoju Woolsey od góry się na krześle.

„Pani Hartford, to są sensacyjne oskarżenia” – powiedział. „Czy może wystąpić ryzyko z tego powodu?”

„Mam zdjęcia” – powiedziałem. „Mogę zeznawać na temat podsłuchanych rozmów, że jestem gotowy do użycia, jeśli zagłębi się w generator Caroline, odkryjesz, że to nie pierwszy raz, kiedy powstało coś takiego”.

Pembrook odchrząknął.

„Gwoli ścisłości, moja komunikacja z panią Caroline Hartford była ogólnie dostępna” – powiedział. „Wyraziła obawy o dobro twojej teściowej i pytanie o procedurę dotyczącą wystąpienia nad nią, gdyby zaszła taka potrzeba”.

„Kiedy to było?” Pytanie Woolsey.

„Dwa tygodnie temu” – pomnik Pembrook.

„Przed pożarem” – powiedziałem. „Więc planowała to, zanim jeszcze zostałem bezdomny. Zanim nastąpił, aby się do nich wprowadzić”.

Woolsey wstał.

„Muszę być członkiem pani Caroline Hartford” – powiedział. „Pani Hartford, pani…”

Wskazał na mnie.

„Muszę oficjalnie otrzymać te zdjęcia z telefonu.

„Moje pisma są w archiwum mojego banku” – powiedział. „Dr Brown może potwierdzić moją sprawność umysłową”.

„Dobrze” – zmarł. „Nie wracaj dzisiaj do domu swojego syna. Masz jakieś bezpieczne miejsce, gdzie możesz się znajdować?”

Pytanie zawisło w powietrzu.

Gdzie ja to Miasto?

Mój dom został zniszczony. Moi przyjaciele byli gwiazdami, tak jak ja, większość z nich korzystała z opieki zarządzanej lub mieszkała za daleko. Hotele, które są dla mnie pieniądze, których nie ma, jeśli nie ma ubezpieczenia.

„Coś wymyślę” – powiedziałem.

dostęp Michaela, jego twarz była blada.

„Zadzwoniłem do Caroline” – powiedział. „Zapytałem ją o polisę ubezpieczeniową, nagranie, wszystko. A ona wszystkiemu zaprzeczyła. powiedziała, że ​​jest zdezorientowany. Że przeglądasz jej prywatne rzeczy, naruszając jej prywatność. Jest… jest bardzo zdenerwowana”.

Dostęp do mnie jest możliwy do wysłania.

„Mamo, mojej żonie” – powiedział. „Matka moich dzieci. Jak można uwierzyć, że zrobiono coś takiego?”

„Bo to prawda, Michaelu” – powiedziałem.

„Ale dlaczego?” wyszeptał. „Nie brakuje nam pieniędzy. Moja praktyka ma się dobrze. Nie wykorzystuje…”

„Czy twój praktyka jest w porządku?” – pytaniem delikatnym. „Bo wyciągi z kartami skutków w Caroline alternatywnych. Masz 200 000 dolarów długu, Michaelu. Ona wydaje pieniądze, których nie masz, powiązany styl życia, na który cię nie stać”.

Jego mleko to sprawdzić.

„Potrzebowała rozwiązania” – zgodneem. „A ja się nim stałym. Starsza teściowa z majątkiem, samotna po stracie męża, bezbronna. Gdyby udało się jej przejąć dostęp nad moimi pieniędzmi, czy poprzez wykorzystanie użytkownika, czy poprzez dziedziczenie, mogłoby uzyskać dostęp do twoich problemów finansowych”.

„A co z pożarem?” Pytanie Woolsey.

„Miało mnie to rozpalić w sobie na tyle, bez wahania reakcji ich pomoc” – powiedziałem. „Sprawiedliwość, która została spowodowana, a może nawet reakcja na niezrównoważoną. Trauma może zdziałać cuda z innymi, starszymi. Kto by się temu sprzeciwił, zostałby wywołany, gdyby został zagubiony i zignorowany?”

Michael opadł na krzesło i ukrył widok w dłoniach.

„Nie mogę… Nie chcę w wierzyć” – powiedział.

„Wiem” – powiedziałem.

Wyciągnąłem rękę i dotknąłem jego zainfekowanego.

„On też cię manipuluje, Michaelu” – powiedział. „Sprawia, że ​​​​wątpisz w swoją matkę. Podważasz moje działanie. Jest w tym dobra. Bardzo, bardzo dobra”.

Przerwało nam pukanie do drzwi. Wszedł kolejny detektyw i szepnął coś Woolseyowi. Jego twarz pociemniała.

„Pani Hartford, właśnie otrzymaliśmy informację, która mnie niepokoi” – powiedział. „Według pani firmy ubezpieczeniowej, została zgłoszona do prawnika podającego się za jej przedstawiciela.

„Nie mogłem złożyć takiego wniosku” – powiedziałem.

„Tym prawnikiem był Douglas Pembrook” – dodał drugi detektyw.

Wszystkie oczy są widoczne na Pembrooka, którego twarz poczerwieniała.

„To było wstępne dochodzenie” – powiedział sztywno. „Pani Caroline Hartford zażądała ode mnie o rozważenie możliwości zarządzania sprawami jej teściowej w postaci, zanim nastąpi to na podstawie reprezentacji”.

„Zanim pojechaliśmy do kompetencji”, powiedziałem chłodno. „To brzmi jak oszustwo, panie Pembrook”.

Telefon Woolseya zawibrował. powiadomienie na niego, a jego wyraz twarzy został zmieniony na bardziej surowy, czujny.

„Pani Hartford, proszę, zostań” – powiedział. „Zabieramy panią Caroline Hartford na przesłuchanie”.

„Na podstawie podstawy?” Zapytanie Michaelagłuchym kwalifikacji.

„Właśnie otrzymaliśmy wyniki badań laboratoryjnych z miejsc miejsc” – dyrektor Woolsey. „Ślady po pożarze i ślady narzędzia łatwopalnego źródła, że ​​pożar został celowo podpalony. Pani Hartford, karta kredytowa pani zlokalizowana na komputerze z narzędziem narzędzia przed pożarem. pięć galonów nafty”.

W pokoju zapadła cisza.

Twarz Michaela się załamała.

„Nie” – wyszeptał. „Nie, nie chciała… Jane i Tyler. A co z moimi dziećmi?”

„Są bezpieczni” – powiedziałem cicho. „Tyler wiedział, że coś jest nie tak. Właśnie tak się dowiedziałem”.

„Tyler wiedział” – powiedział Michael, wyglądając na zdruzgotanego. „Mój syn wiedział, że jego matka była…”

Nie mogę dokończyć rozdział. Prawda była zbyt okropna, zbyt kompletna.

Caroline nie tylko zniszczenia mnie. Naraziła się na niebezpieczeństwo własne dzieci, mieszkając w tym domu, podczas gdy ja płonęłam. Postawiłeś własne syna w sytuacji, które następnie przekazałeś, przez udostępnienie babci.

Kim był ten człowiek, który zrobił?

Woolsey wstał.

„Panie Hartford, radzę, aby poszedł pan z nami na komisariat, kiedy przywieziemy pańską pomoc” – powiedział. „Pani Hartford, musi pani być niezależna od zastosowania podczas przesłuchania, ale może pani pójść. Czy ma pani jakieś bezpieczne miejsce?”

Zanim dotarłem, Michael przemówił do przodu.

„Może zostań u mnie” – powiedział. „Caroline tam nie będzie. Mamą…”

Ochrona na mnie ze łzami w oczach.

„Przepraszam” – wyszeptał. „Bardzo, bardzo przepraszam”.

„Wiem” – powiedziałem.

Ale zdrada głęboko mnie raniła. Mój własny syn we mnie wątpił, był skłonny uwierzyć, że jestem niekompetentna, zagubiona, a może nawet odpowiedzialny za pożar własnego domu.

Karolina prawie wygrała.

Prawie.

Gdy wychodziliśmy z urządzenia odprowadzającego, mój telefon.

Nieznany numer.

„Pani Hartford”. Głos kobiety, napięty od tłumionej wściekłości. „Do Caroline. Wiem, co pani powiedziała. Wiem, co powiedziała pani. Właśnie nastąpiła pani błąd w swoim życiu”.

Wpatrywałam się w telefon, groźba Caroline nadal dźwięczała mi w uszach. Michael zbladł obok mnie na parkingu.

„Mamo, nie odpowiadaj jej. Nie wdawaj się w miejscu” – powiedział.

Ale ja już się rozłączyłem.

Moje ręce były niebezpieczne, mimo że adrenalina działała w żyłach.

„Boi się” – powiedziałem. „Dobrze”.

„Wystraszeni ludzie popełniają błędy” – powiedział Michael.

„Przestraszeni ludzie też są niebezpieczni” – jego głos się załamał. „Nie wiesz, do czego ona jest zdolna”.

„Naprawdę?” widoczem mu w oczy. „Spaliła mi dom, Michaelu. Mogłoby zostać zginąć w tym pożarze, co spowodowałoby niebezpieczeństwo na czas. Doskonale wiem, do czego jest zdolna”.

W milczeniu wracaliśmy do jego domu. Ale w połowie drogi Michael nagle pojawił się na poboczu wysadzanej dróg, gdzie amerykańskie skrzynki pocztowe stałe w regulowanych rzędach.

Zaciskał zatrzask na ramieniu, aż zbielały mu kostki.

„Nagrałem cię” – wyszeptał. „Wszystkie te rozmowy. Powiedziała mi, że masz problemy z pamięcią, gdy wystąpią dokumenty, kiedy będziemy cię wezwać po pomocy.… Boże, nastąpi, że cię chronię”.

„Wiem” – powiedziałem.

„Jak możesz mnie nie nienawidzić?” Pytanie.

„Bo jest przyczyną manipulatorką i kochałeś ją” – powiedział. „To nie słabość, Michael. To człowieczeństwo”.

Delikatnie dotknięto jego istnienia.

„Ale teraz pamiętam chroniczną Tylera i Jane” – dodałem. „Jeśli Caroline zorientuje się, że została zdemaskowana, nie wiem, co zrobi”.

Zadzwonił jego telefon. Woolsey’a.

„Panie Hartford, jesteśmy w pańskim domu” – powiedział detektyw. „Pani Caroline Hartford nie ma. Jej samochód zniknął. Czy wie pan, dokąd pojechał?”

Twarz Michaela odpłynęła.