Moi rodzice zrezygnowali z mojego ślubu, żeby zrobić przyjęcie, ale nie mieli pojęcia, kogo moja ciotka już wybrała, żeby mnie wspierał.

arrow_forward_iosCzytaj więcej

00:00
00:00
01:31

Obsługiwane przez
GliaStudios

Próbowałam otrząsnąć się z narastającego niepokoju. Może utknęli w korku. Może coś wypadło w ostatniej chwili. Chwytałam się każdej możliwej wymówki, czegokolwiek, co sprawiłoby, że to uczucie nie będzie przypominało porzucenia, a raczej nietrafionego momentu.

Gdy miałam się pojawić, telefon zawibrował w mojej torebce.

To była wiadomość od mamy.

„Przepraszamy, kochanie. Amanda bardzo nas dziś potrzebuje. Do zobaczenia po imprezie”.

Wpatrywałam się w ekran oszołomiona, próbując zrozumieć, co właśnie przeczytałam. Przyjęcie-niespodzianka od Amandy. Moja siostra zaplanowała przyjęcie-niespodziankę urodzinową dla swojego chłopaka w ostatniej chwili, a moi rodzice wybrali to zamiast mojego ślubu.

To był jak policzek.

Jak mogli przedkładać jakieś luźne przyjęcie nad ślub własnej córki?

Jake zauważył moje wahanie i wyraz mojej twarzy. Widziałam zaniepokojenie w jego oczach, gdy bezgłośnie zapytał: „Wszystko w porządku?”.

Zmusiłam się do słabego uśmiechu, schowałam telefon z powrotem do torby i skinęłam głową. Nie zamierzałam pozwolić, żeby to zepsuło nam dzień. A przynajmniej tak sobie powtarzałam.

Uśmiechnęłam się, poprawiłam sukienkę i ruszyłam do ołtarza w stronę Jake’a, próbując skupić się na miłości, którą celebrowaliśmy. Ale w głębi duszy coś we mnie pękło. Ceremonia była piękna, piękniejsza, niż mogłam sobie wyobrazić. Jake patrzył na mnie z taką miłością i ciepłem, że na chwilę pozwoliłam sobie zapomnieć o bolesnej nieobecności rodziców.

Nasi przyjaciele i dalsza rodzina byli tam, obdarzając nas miłością i wsparciem. Ale pustych miejsc z przodu i na środku nie dało się zignorować.