Milioner wyrzuca żonę z domu, żeby być z ciężarną kochanką. Miesiące później, oniemiewa… CH2

Prawdziwy zwrot akcji nastąpił kilka miesięcy później, gdy Hannah wykorzystała swój sukces z NFT do stworzenia czegoś większego. Po cichu założyła firmę – hybrydę sztuki i technologii – inwestując w immersyjne doświadczenia cyfrowe. Sukces galerii dał jej kapitał. Pięciomilionowa „ugoda” od Edrica stała się kapitałem zalążkowym.

Peterson miał rację: to nie była strata, to była dźwignia.

W ciągu sześciu miesięcy przejęła mały, ale obiecujący startup o nazwie Aperture. Media technologiczne straciły rozum. „Artystka, a obecnie prezes Hannah Montrose, przejmuje Aperture, łącząc sztukę z technologią”.

Wycena gwałtownie wzrosła. A potem nadeszło odkrycie, które zaparło dech w piersiach Edricowi.

Jej głównym inwestorem był David Chen. Jego partner biznesowy. Jego najstarszy przyjaciel. Człowiek, który wzniósł za niego toast w noc poślubną i towarzyszył mu podczas późnych wieczorów spędzonych na programowaniu. David sprzedał udziały w Innovate Dynamics i wpompował je w przedsięwzięcie Hannah.

To nie była zwykła zdrada. To była poetycka sprawiedliwość.

W noc imprezy inauguracyjnej Aperture Hannah stała przed ogromnym ekranem cyfrowym, a jej dzieła sztuki wirowały za nią w kolorach, które zdawały się pulsować oddechem. Podziękowała inwestorom, zespołowi i publiczności. Rozbłysły flesze. Rozległy się brawa.

W tłumie, ukryty za tłumem, Edric stał jak sparaliżowany. Myślał, że się z nią skonfrontuje, z pudełkiem na naszyjnik wciąż ciężkim w kieszeni, z przeprosinami wyćwiczonymi w praktyce. Ale gdy patrzył, jak z gracją i autorytetem dowodzi sceną, fantazja prysła.

Nie była złamana. Nie czekała. Nie była jego.

Ponownie rozległy się oklaski, fale dźwięku odbijały się od stali i szkła galerii. Hannah uśmiechnęła się – nie do niego, nie do nikogo konkretnego, ale do siebie.

A Edric Montrose, milioner, który zamienił lojalność na kłamstwa, poczuł miażdżącą, duszącą prawdę:

Był nieistotny.

Kolekcja Rozbitych nie była tylko dziełem sztuki. Była przepowiednią.
Każda nierówna linia, każde świecące pęknięcie, zapowiadały jej odrodzenie.

A gdy Hannah schodziła ze sceny, zmierzając ku przyszłości, którą zbudowała na popiołach jego zdrady, Edric w końcu zrozumiał brutalną prostotę karmy:

On wyrzucił ją ze swojego domu.
Ale ona wyrzuciła go ze swojego życia.

Całkowicie.