Chciałem odpocząć w moim domku nad jeziorem, ale żona mojego brata już była…

Nazywam się Tom Brennan. Pracuję w First National Bank. Dzwonię, ponieważ około sześć tygodni temu otrzymaliśmy wniosek o kredyt hipoteczny na tę nieruchomość, ale został on wycofany przed jego rozpatrzeniem. Kontaktuję się z Państwem, ponieważ rutynowa kontrola ujawniła nieprawidłowości w naszym systemie.

Mocniej ścisnęłam telefon. „Nigdy nie ubiegałam się o kredyt hipoteczny. Ta nieruchomość jest całkowicie moja”.

Tak wskazują nasze dane i dlatego sprawa została oznaczona. Wnioskodawca podszywał się pod Ciebie i przedstawił dokument tożsamości, ale po weryfikacji Twojej tożsamości w rejestrach powiatowych, niektóre informacje się nie zgadzały. Próbowaliśmy skontaktować się z Tobą w celu weryfikacji, ale bezskutecznie. W związku z tym Twój wniosek został wycofany. Jeśli przyjdziesz do naszego biura z dokumentem tożsamości i aktem własności, mogę pokazać Ci wszystkie dokumenty, które posiadamy.

Dotarłem do banku niecałą godzinę później. Tom Brennan okazał się mężczyzną w średnim wieku o życzliwym usposobieniu i poważnym usposobieniu. Otworzył formularz na komputerze i obrócił ekran w moją stronę. Zdjęcie zdecydowanie nie było moje. Należało do Vanessy, ale użyła mojego nazwiska, sfałszowała mój numer ubezpieczenia społecznego i podrobiła mój podpis. Próbowała uzyskać kredyt hipoteczny na 200 000 dolarów na moją nieruchomość.

„To kradzież tożsamości” – powiedziałem, a mój głos drżał ze złości. „Ta kobieta jest żoną mojego brata i ciągle próbuje ukraść moje rzeczy”.

Twarz Toma stwardniała. „Muszę zrobić kopie wszystkiego i natychmiast zgłosić to do naszego działu ds. oszustw. Zadzwonią na policję”.

Skala działań Vanessy była zdumiewająca. Nie chciała po prostu spędzić weekendu w domku nad jeziorem. Chciała przejąć go całkowicie, sprzedając go lub zastawiając hipotekę i zgarniając pieniądze. Fałszywe SMS-y i wizyty rodziny były prawdopodobnie jej sposobem na potwierdzenie prawa własności, być może po to, by udowodnić, że ma regularny dostęp do nieruchomości i przysługują jej prawa.

Kiedy wróciłam do detektyw Connelly z tymi nowymi informacjami, jej zachowanie uległo radykalnej zmianie. „To poważna sprawa” – powiedziała, wyciągając kolejne formularze. „To próba oszustwa hipotecznego, kradzież tożsamości na dużą skalę i spisek mający na celu popełnienie oszustwa na rynku nieruchomości. Kwoty, o które chodzi, stanowią przestępstwo zagrożone surowymi karami więzienia”.

„Jak długo ona to przygotowywała?” zapytałem głośno.

„Z tego, co mi powiedziałeś, przynajmniej osiem do dziesięciu miesięcy, jeśli nie dłużej.”

Nie budzisz się pewnego ranka z myślą, że popełnisz oszustwo hipoteczne. To wymaga badań, planowania i wielokrotnych prób. Udało jej się zdobyć twój numer ubezpieczenia społecznego.

„Marcus musiał mieć dostęp do dokumentów rodzinnych” – przerwałem. „Po przeprowadzce rodziców do mniejszego mieszkania dzieliliśmy komórkę lokatorską. Miałem tam kopie ważnych dokumentów. Pewnie w ten sposób je zdobyła”.

Aby dotrzeć tak daleko w procesie ubiegania się o kredyt hipoteczny, potrzebowałaby wielu Twoich danych osobowych.

Zdrada była raną głębszą niż jakakolwiek inna. Marcus mógł nie zdawać sobie sprawy z działań Vanessy, ale zaniedbanie dokumentów rodzinnych umożliwiło mu popełnienie zbrodni.

W następnym tygodniu śledztwo rozgorzało błyskawicznie. Detektyw Connelly odkrył, że Vanessa próbowała również otworzyć dwie karty kredytowe na moje nazwisko (obie zostały odrzucone z powodu zamrożenia kredytu, które wprowadziłem lata wcześniej). Próbowała uzyskać dostęp do mojego konta bankowego, podszywając się pode mnie i twierdząc, że zgubiła PIN. Skontaktowała się nawet z moim ubezpieczycielem domu, aby dowiedzieć się o szczegółach polisy ubezpieczeniowej domu nad jeziorem.

Każde odkrycie sprawiało, że czułam się jeszcze bardziej zraniona. Ta kobieta od miesięcy systematycznie próbowała ukraść mi tożsamość i rzeczy osobiste, siedząc naprzeciwko mnie na rodzinnych obiadach i udając przyjazną. Przypomniałam sobie Święto Dziękczynienia sprzed sześciu miesięcy: Vanessa pochwaliła moją sukienkę i zapytała o moją pracę w szpitalu. Wydawała się szczerze zainteresowana. Teraz zrozumiałam, że szukała informacji: kwestii bezpieczeństwa, danych osobowych, czegokolwiek, co mogłoby pomóc w jej intrydze.

Marcus zadzwonił do mnie w końcu po tym, jak detektyw Connelly skontaktował się z nim w celu przesłuchania.

„Mówią, że Vanessa próbowała zastawić twój dom” – mówi ochrypłym głosem. „Mówią, że ukradła twoją tożsamość. Powiedz mi, że to nieprawda”.

„To wszystko prawda. Planowała to od miesięcy, Marcus. Weekend nad jeziorem nie był decyzją podjętą pod wpływem impulsu. To była część znacznie większego planu, mającego na celu kradzież moich rzeczy”.

„Nie rozumiem. Nie mamy problemów finansowych. Nie potrzebujemy tak pilnej kwoty”.