Zacząłem znajdować przerażające karteczki samoprzylepne w swoim mieszkaniu – wtedy genialna rada mojego przyjaciela uratowała mi życie

Nasz gospodarz nie pozwala mi z tobą rozmawiać, ale ważne jest, żebyśmy to zrobili.

Czy to moja podświadomość próbowała mnie ostrzec? Część mojego mózgu woła o pomoc, podczas gdy reszta mojego ciała pogrąża się w coraz większym chaosie?

A może ktoś lub  coś innego próbowało zwrócić moją uwagę?

Nie mam odpowiedzi.

Nie miałem zamiaru wracać do swojego mieszkania. Kuzynka poprosiła mnie, żebym się do niej na stałe wprowadził. Ale musiałem zabrać resztę rzeczy, zanim wyjadę na dobre.

W środku nie pachniało przyjemnie. Mimo że gaz był wyłączony, poczułem ucisk w piersi, gdy tylko wszedłem do środka. Wpakowałem resztę ubrań do torby podróżnej i już miałem wychodzić, gdy zatrzymał mnie czyjś głos.

“Mila.”

Odwróciłem się i zobaczyłem mojego gospodarza, Grega, stojącego na korytarzu. Był to starszy mężczyzna o wiecznie ponurym wyrazie twarzy. Wyglądało na to, że nienawidził swojej pracy.

„Przeprowadzasz się?” zapytał.

„Wiedziałeś o tym” – odpowiedziałem.

„Nie wiedziałem, że się przeprowadzasz, Mila” – powiedział.

„Wyciek, Greg. Wiedziałeś o wycieku. Nie byłeś zaskoczony, kiedy zadzwoniłem. Wiedziałeś  .  Jak długo to tam jest? Ilu innych lokatorów się skarżyło?”

Zacisnął szczękę.

„Nie wiem, o czym mówisz, Mila.”