W restauracji moja teściowa roześmiała się głośno: „Ona nie umie gotować i nie zasługuje na to, żeby być częścią naszej rodziny, jest praktycznie obca”, po czym kazała mi wyjść. Kierownik podszedł bliżej: „Czy mam je usunąć? Powiedz tylko słowo”. Wszyscy przy stole zamilkli. Uśmiechnąłem się: „Właściwie to ja jestem właścicielem tej restauracji. Proszę wyprowadzić tę kobietę”.

W restauracji moja teściowa roześmiała się głośno i powiedziała do wszystkich: „Ona nie umie gotować i nie zasługuje na to, żeby być częścią naszej rodziny, jest praktycznie obca”, po czym kazała mi wyjść. Kierownik usłyszał i szybko podszedł. „Czy mam je usunąć, proszę pani? Powiedz tylko słowo”. Wszyscy przy stole zamilkli. Uśmiechnęłam się i powiedziałam: „Właściwie to ja jestem właścicielką tego lokalu. Proszę wyprowadzić tę kobietę”.

Refren: Brzęk talerzy i delikatny jazz z głośników nie były w stanie zagłuszyć goryczy jej słów. Stało się to na oczach wszystkich, głośno, upokarzająco, celowo.

Obrusy i serwetki