W noc moich 21. urodzin zeszłam po schodach w sukni wieczorowej, którą kupiłam sobie za pieniądze z pracy na pół etatu, tylko po to, by usłyszeć, jak moi rodzice chłodno oznajmiają: impreza została odwołana, bo moja młodsza siostra urządzała awanturę. Wsiadłam do mercedesa i odjechałam, myśląc, że ten wieczór dobiegł końca – dopóki nie odkryłam sekretu, który skrywali przez wiele lat.

Wszystko zaczęło się, gdy zegar wskazywał siódmą tego piątkowego wieczoru. Szmaragdowozielona suknia wieczorowa była jedwabna w dotyku, gdy schodziłam po schodach domu moich rodziców w Mount Pleasant, tuż za mostem od Charleston w Południowej Karolinie. Dorabiałam na dwa etaty, żeby zarobić: weekendowe zmiany w księgarni uniwersyteckiej i późne noce jako kelnerka w barze z owocami morza nad Shem Creek, takim z oprawionymi zdjęciami krewetek na ścianach i neonowym szyldem Bud Light w oknie.

Za każdym razem, gdy klient był niegrzeczny albo bolały mnie stopy w antypoślizgowych trampkach, wyobrażałam sobie siebie w tej sukience, idącą do Magnolia’s w centrum na kolację z okazji moich dwudziestych pierwszych urodzin – prawnego kamienia milowego. Wieczór, w którym w końcu będę główną bohaterką swojej własnej historii, choć raz.

Poprawiłam kolczyki na półpiętrze, odbijając się w lustrze w korytarzu. Mój makijaż był idealny. Smokey eyes, wyrazista szminka. Serce waliło mi z tak kruchą nadzieją, że aż bałam się ją poczuć.

Potem dotarłam do podnóża schodów i zamarłam.

Salon wyglądał jak zakład pogrzebowy. Ciężkie zasłony były zaciągnięte pomimo złocistego wieczornego światła na zewnątrz, takiego, które rozświetla bagienną trawę na podjeździe autostradą nr 17. Lampy rzucały długie, dramatyczne cienie na drewnianą podłogę. A tam, rozciągnięta na skórzanej sofie niczym wiktoriańska inwalidka, leżała moja siostra Tiffany.

Miała dwadzieścia pięć lat i nosiła poplamione spodnie od piżamy i znoszoną bluzę studencką, na którą nigdy nie zapracowała. Miała opuchnięte oczy. Tusz do rzęs spływał jej po policzkach teatralnymi strumieniami. Zmięte chusteczki otaczały ją niczym opadły śnieg.