Trzy dni po udarze mój mąż pojechał na Malediwy – a gdy wrócił, czekała na niego wielka niespodzianka

Trzy dni przed naszą wymarzoną podróżą na Malediwy, z okazji rocznicy ślubu, dostałam udaru. Kiedy byłam w szpitalu, nie mogąc się ruszyć, mój mąż zadzwonił… z lotniska. „Przełożenie jest zbyt drogie” – powiedział i się rozłączył. Ten telefon zmienił wszystko i uruchomił plan, którego się nie spodziewał.

Stało się to trzy dni przed naszą rocznicową podróżą na Malediwy. Kroiłam paprykę na kolację i nagle leżałam na podłodze.

Nóż upadł obok mnie, a lewa strona mojego ciała dziwnie zdrętwiała. Nie mogłam wydusić z siebie słów. Moje myśli były uwięzione za zaparowaną szybą.

Chwilę później był tam Jeff, jego twarz rozmyła się nad moją. Jej głos był wysoki, ale odległy, jakby przekraczała wodę.

Czy krzyczał moje imię? Czy dzwonił pod numer 911? Chciałam go błagać, żeby mnie nie zostawiał, ale słowa utkwiły mi w głowie.

Przyjechała karetka. Przeprowadzono badania. Słowa takie jak „umiarkowany udar niedokrwienny” i „częściowy paraliż twarzy” latały wokół mnie.

Sala szpitalna była taka sama jak każda inna: zdezynfekowana i zimna, maszyny piszczały zbyt głośno, a pielęgniarki mówiły zbyt cicho.

Połowa mojej twarzy była martwa. Mówiłam słabo, jakbym wypiła za dużo taniego wina, które Jeff zawsze kupował.

Całe moje życie zmieniło się w jednej chwili. Na początku byłam przerażona, przeżywając na nowo to okropne doświadczenie.

Kiedy spędziłam drugą nieprzespaną noc w szpitalu, strach i niepokój wirowały mi w głowie, intensywne i chaotyczne jak rozwścieczony tłum. Wtedy zdałam sobie sprawę, że muszę wytrwać, jeśli chcę dotrwać do końca.

Wtedy przypomniałam sobie tę podróż. Przez ostatni rok sporo zaoszczędziłam, aby Jeff i ja mogliśmy świętować naszą 25. rocznicę ślubu na Malediwach.

Ciąg dalszy na następnej stronie 👇