Podsłuchałem, jak mój teść knuje przeciwko mnie – tej nocy, kiedy przeniosłem miliony z naszego imperium penthouse’ów… CH2

Wybrałam czerwoną sukienkę – tę, o której Clayton kiedyś powiedział, że wyglądam, jakbym za bardzo się starała. Dziś właśnie o to mi chodziło. Niech myślą, że jestem zdesperowana. Że przesadzam. Że zaraz się skompromituję.

O 13:00 wszedłem do prywatnego klubu Masona, budynku przesiąkniętego arogancją i starymi pieniędzmi. Maître d’hôtel zaprowadził mnie do prywatnej jadalni. Mason siedział na czele stołu, Clayton po jego prawej stronie. Szampan już nalał. Trzeci kieliszek czekał na mnie.

„Madison” – powiedział Mason beznamiętnie. „Clayton mówi, że znalazłaś coś niepokojącego”.

Usiadłam, wyjęłam z torebki teczkę z manili i przesunęłam ją po białym obrusie. „Niepokój to może mało powiedziane”.

Mason zaśmiał się pod nosem. „Moja droga, te sprawy lepiej zostawić tym, którzy się na nich znają”.

„Masz na myśli przelewanie dwunastu milionów przez zagraniczne konta? Albo zakładanie firm-słupów na Malcie i Cyprze? A może pranie brudnych pieniędzy poprzez zawyżone ceny dzieł sztuki?”

Po raz pierwszy twarz Masona zadrżała. Jego ręka zadrżała, gdy otwierał teczkę. Jego pewność siebie uleciała, zastąpiona przez dezorientację, potem zrozumienie, a na końcu wściekłość.

„Co to jest?” Jego głos się załamał.

“Rzeczywistość.”

Clayton chwycił papiery i zaczął je przeglądać. Zbladł. „Madison, co ty zrobiłaś?”

„Do tego mnie nauczyłeś” – powiedziałem spokojnie. „Zwracałem uwagę”.

Twarz Masona zrobiła się fioletowa. „Ty mały…”

„Uważaj” – powiedziałem, wstając płynnie. „Nie chcielibyśmy dodać zarzutów napaści do twojego aktu oskarżenia”.

„Nie możesz udowodnić—”

„Oryginały są już złożone w SEC, IRS i FBI” – przerwałem. „Prawdopodobnie właśnie wykonują nakazy aresztowania”.

Wzięłam torebkę i ruszyłam w stronę drzwi.

Za mną usłyszałem roztrzaskany kieliszek szampana Masona. Rozpaczliwy głos Claytona wołającego moje imię.

Ale nie zawróciłem.

Myśleli, że są obecni na mojej egzekucji.

Zamiast tego dusili się na własnym pogrzebie.