Moja najlepsza przyjaciółka ukrywała swojego chłopaka – nigdy nie spodziewałam się, że to będzie mój syn

Tajemnica, która staje się coraz bardziej uciążliwa

Niedługo potem zachowanie Samanthy uległo zmianie. Wydawała się bardziej promienna, ale też bardziej powściągliwa i tajemnicza. Narastał między nami subtelny dystans. Zaintrygowany, zapytałem ją, czy się z kimś spotyka.

Potwierdziła to, ale kategorycznie odmówiła powiedzenia mi, kim ona była.

Naprawdę się z nią cieszyłem, ale ta tajemnica nie dawała mi spokoju. Coś było nie tak, choć nie potrafiłem tego dokładnie określić.

Pewnego dnia, robiąc zakupy w centrum handlowym, dostrzegłem ją w oddali. Szła z kimś ręka w rękę. Z ciekawości podszedłem… i zamarłem.

Obok niego stał mój syn, Brody.

Miał dwadzieścia cztery lata. I patrzył na Samanthę, jakby była całym jego światem.

Rzeczywistość uderzyła mnie z całą mocą. Moja najlepsza przyjaciółka spotykała się z moim synem.

Gniew przed zrozumieniem

Reakcja była natychmiastowa. Na środku galerii handlowej dałam upust swojemu gniewowi. Oskarżyłam Samanthę o zdradę i skrytykowałam Brody’ego za jego lekkomyślność. Próbowali mi to wyjaśnić, uspokoić, ale nie byłam w stanie ich słuchać.

Wróciłam do domu załamana, zapłakana, przytłoczona mieszaniną gniewu, wstydu i niezrozumienia.

Wtedy Robert przyszedł do mnie do domu. Przypomniał sobie, że wspomniałem o problemie z wężem ogrodowym i przyszedł pomóc. Widząc mnie w takim stanie, po prostu słuchał, bez osądzania, podczas gdy wylewałem przed nim całą swoją rozpacz.

Potem, z nieoczekiwaną delikatnością, zadał mi proste pytanie:

„Czy naprawdę byłoby tak strasznie, gdybyś to ty spotykał się z kimś młodszym?”