Moja matka uderzyła mnie w twarz na oczach 200 gości, bo odmówiłem oddania im mojego penthouse’u. To był ostatni raz, kiedy chroniłem ich wizerunek zamiast własnego życia.

.

Stał przy stole prezydialnym z notesem w dłoni, okulary miał nisko na nosie, jakby osobiście nadzorował fuzję firm z listy Fortune 500, a nie zastanawiał się, gdzie zaparkować ciocię Lindę. „Ale nie reorganizuj wszystkiego, jak zawsze”. Nie powiedział: „Jesteś w tym dobra”.

Nie powiedział: „Ufam twojej ocenie”. Nie powiedział: „Dziękuję, że zapłaciłaś”.