Mój zięć sfilmował moją córkę tonącą, żeby zdobyć „lajki” — nie wiedział, kto słucha, kiedy powiedziałem: „Przynieś wszystko”.

Rozdział 6: Ciepło po zimnie
Dwa tygodnie później.

Mia siedziała przy buzującym kominku w posiadłości Marcusa. Wciąż dochodziła do siebie po zapaleniu płuc, ale jej policzki odzyskały już rumieńce. Otuleni kaszmirowymi kocami, piliśmy gorącą herbatę. Koszmar jeziora wydawał się tu, w bezpiecznym domu Sterlingów, odległy.

Wiadomości w telewizji były przytłumione, ale nagłówki były jasne: „RODZINIE HARRISONÓW ODMÓWIONO ZWOLNIENIA ZA KAUCJĘ. PROKURATOR GENERALNY DOCHODZI MAKSYMALNEGO WYROKU”.

Imperium Harrisona rozpadło się z dnia na dzień. Inwestorzy uciekli. „Przyjaciele” ich porzucili. Ich majątek został skonfiskowany. Byli sami w zimnych celach, w obliczu przyszłości z betonu i żelaza.

Marcus wszedł z tacą ciasteczek. Wyglądał na zmęczonego, ale zadowolonego.

„Wielka ława przysięgłych wydała akt oskarżenia” – powiedział Marcus, siadając. „Wszystkie zarzuty. Brad próbuje wynegocjować zeznania przeciwko braciom, żeby złagodzić swój wyrok, ale my się na to nie godzimy. Wszyscy idą na dno”.

Mia spojrzała w ogień. Przeszedł ją dreszcz, widmowe wspomnienie lodu.

„Myślałam, że umrę w tej wodzie” – powiedziała cicho. „Była taka zimna. Nic nie czułam”.

Wyciągnąłem rękę i odgarnąłem jej włosy z twarzy.

„Wiem” – powiedziałem. „Myśleli, że zimno jest ich bronią. Myśleli, że mogą nas zamrozić. Myśleli, że jesteśmy słabi, bo jest nam ciepło”.

Spojrzałem na Marcusa, mojego brata, młot sprawiedliwości.

„Nie wiedzieli, że sprawiedliwość tej rodziny jest zimniejsza niż jakiekolwiek jezioro” – powiedziałem. „Wrzucili moją córkę do wody dla żartu. Ja wepchnąłem ich do więzienia na całe życie”.

Mia się uśmiechnęła. To był delikatny, kruchy uśmiech, ale prawdziwy. To był uśmiech osoby, która przeżyła.

„Dziękuję, wujku Marcusie” – powiedziała.

„Wszystko dla rodziny” – odpowiedział.

Na zewnątrz śnieg padał nieprzerwanie, grzebiąc głęboko pod białą, cichą ziemią wspomnienie Harrisonów. Było nam ciepło. Byliśmy razem. I to my przetrwaliśmy zimę.