Mój syn ciągle lepił bałwany, a mój sąsiad ciągle przejeżdżał po nich samochodem – w ten sposób moje dziecko dało dorosłemu mężczyźnie nauczkę, której ten nigdy nie zapomni.

„Czy mam kłopoty?” zapytał.
„To zależy” – powiedziałem, siadając naprzeciwko niego. „Próbowałeś zrobić mu
krzywdę?”
Energicznie pokręcił głową. „Nie. Po prostu wiedziałem, że trafi w bałwana. Zawsze to
robi. Lubi to robić. Uważa, że to zabawne”.
„Po co miałbyś to umieszczać na hydrancie?” – zapytałem.
Zastanowił się przez chwilę. „Mój nauczyciel mówi, że jeśli ktoś ciągle przekracza twoje
granice, powinieneś je wyraźnie postawić”.
Miała na myśli granice emocjonalne.
Reklama
Musiałem ugryźć się w policzek, żeby nie wybuchnąć śmiechem.
„Miała na myśli granice emocjonalne” – powiedziałem. „Nie ciężkie, metalowe granice”.
Wyglądał na zdenerwowanego. „Czy zrobiłem coś naprawdę złego?”
Spojrzałem na chaos za oknem. Rozpryskujący się deszcz. Migające światła w oddali,
gdy pierwszy radiowóz wjechał na naszą ulicę.

„Zrobiłeś coś bardzo mądrego” – powiedziałem powoli. „A także coś ryzykownego. Na
szczęście nikt nie ucierpiał. Ale następnym razem, gdy będziesz miał jakiś wielki plan,
chcę usłyszeć go od ciebie. Zgoda?”
„Więc był na twoim trawniku?”
Reklama
Skinął głową. „Zgadzam się”.
Policjant, który w końcu wyszedł, był spokojny i wydawał się wręcz rozbawiony.
„Więc był na twoim trawniku?” zapytał, świecąc latarką na tory.
„Tak” – powiedziałem. „Robi to non stop. Już go prosiłem, żeby przestał. Mój syn lepi
tam bałwany. Ciągle przez nie przejeżdża”.
Kąciki ust policjanta drgnęły. „Cóż, proszę pani, on jest odpowiedzialny za hydrant.
Miasto przeprowadzi dalsze dochodzenie. Może pani zostać wezwana do złożenia
zeznań”.
„Czy fontanna wybuchła?”
Reklama
Kiedy wszystko w końcu zostało zamknięte, a ciężarówki odjechały, nasz podwórko
wyglądało jak pole bitwy. Błoto, lód, głębokie koleiny.
Mark wrócił do domu godzinę później, stanął w drzwiach i po prostu patrzył w
przestrzeń.
„Co się stało?” zapytał. „Czy fontanna wybuchła?”
Nick praktycznie rzucił się na niego.
„Tato! Mój plan zadziałał!”
„To jest… naprawdę genialne.”

Dałem Markowi podsumowanie.
Reklama
W końcu usiadł przy stole, zakrywając usta dłonią i próbując powstrzymać śmiech.
„To… szczerze mówiąc, genialne” – powiedział, patrząc na Nicka. „Widziałeś, co on robi
przez cały czas i wykorzystałeś to przeciwko niemu. To bardzo wyrafinowana strategia”.
Nick pochylił głowę z zadowoleniem. „To źle?”
“To przerażające, jaki jesteś mądry.”
„To trochę przerażające, jaki jesteś mądry” – powiedział Mark. „Ale nie. Jedynym, który
naprawdę zrobił coś złego, był ten dorosły mężczyzna, który ciągle przejeżdżał bałwany
jakiegoś dziecka, a potem zjechał z drogi”.
Reklama
Od tego dnia pan Streeter nigdy więcej nie dotknął naszej trawy oponami.
Nie macha. Nie ogląda się za siebie. Czasami widzę, jak wygląda na wściekłego, ale teraz
wjeżdża bardzo ostrożnie na podjazd, szerokim zakrętem, oba koła pewnie osadzone na
swoim podjeździe.
Ale żaden z nich nie zginął od uderzenia zderzakiem.
Nick kontynuował lepienie bałwanów przez resztę zimy.

Niektórzy odchylili się do tyłu. Niektórzy rozpłynęli się. Niektórzy stracili rękę na wietrze.
Ale żaden z nich nie zginął od uderzenia zderzakiem.
Reklama
I za każdym razem, gdy patrzę na ten zakątek naszego ogrodu, myślę o moim
ośmioletnim synu, stojącym tam z górą śniegu, czerwonym szalikiem i bardzo wyraźnym
obrazem granicy, broniącym swojej pozycji.
Czy główny bohater miał rację, czy nie? Porozmawiajmy o tym w komentarzach na
Facebooku.
Jeśli spodobała Ci się ta historia, może spodobać Ci się również ta opowieść o starym
pustelniku, którego życie zmieniło się po tym, jak bogaty człowiek zniszczył jego płot i
odmówił zapłaty za szkody.