😨 Lekarze wyjaśniają:⚠️ Liszajec nie jest zarezerwowany tylko dla dzieci – oto jak chronić się jako osoba dorosła!

Według RIVM (Narodowego Instytutu Zdrowia Publicznego i Środowiska), infekcja liszajca często zaczyna się od czerwonych plam lub guzków na twarzy, zwłaszcza wokół ust i nozdrzy. Istniejące rany, takie jak te spowodowane egzemą lub ospą wietrzną, również stają się siedliskiem bakterii. Guzki z czasem przekształcają się w żółtawe pęcherze wypełnione płynem. Jeśli pękną, przekształcają się w wilgotne plamy z żółtobrązowymi strupami, które mogą rozprzestrzeniać się na całe ciało. Jest to nie tylko bolesne, ale może również powodować silny świąd. W niektórych przypadkach infekcja prowadzi do objawów grypopodobnych i gorączki.

Jeśli podejrzewasz, że Ty lub Twoje dziecko jesteście zakażeni, skonsultuj się z lekarzem. Maść z antybiotykiem lub kuracja antybiotykowa są zazwyczaj niezbędne do wyleczenia. Nie należy nakładać opatrunków na rany, ponieważ zazwyczaj pogarsza to ich stan.

ZAPOBIEGANIE RZEPAKOM, RÓWNIEŻ U DOROSŁYCH
Zakażenie jest zazwyczaj wywoływane przez gronkowca złocistego (Staphylococcus aureus) lub paciorkowce grupy A. Zakażenia te przenoszone są głównie przez płyn z pęcherzy, który często przenosi się na dłonie poprzez drapanie. W ten sposób bakterie trafiają na przykład na klamki, sprzęty AGD, ciała i zabawki. Oprócz kontaktu skóra do skóry, kichanie i kaszel stanowią czynniki ryzyka, ponieważ bakterie osadzają się w nosie i gardle.
Liszajec jest wysoce zaraźliwy i występuje głównie na delikatnej skórze. Dotyczy to szczególnie dzieci, których układ odpornościowy nie jest jeszcze w pełni rozwinięty i często przebywają w bliskim kontakcie z innymi osobami. Przy odrobinie pecha dorośli również mogą się zarazić, nawet jeśli już wcześniej chorowali na tę chorobę. Osoby z egzemą, suchą skórą, osłabionym układem odpornościowym lub innymi schorzeniami skóry są szczególnie narażone.