Kiedy mój mąż-milioner spojrzał na stół moich rodziców podczas niedzielnego obiadu w Atlancie i powiedział: „Zapraszam moją byłą żonę na ślub twojego brata, jest praktycznie rodziną. Jeśli mi zaufasz, zrozumiesz”, nie trzasnęłam widelcem ani nie wszczynałam kłótni. Podałam mu koszyk z pieczywem i powiedziałam to jedyne zdanie, które chciał usłyszeć.

Kiedy mój mąż powiedział mi: „Zaprosiłem moją byłą na ślub twojego brata. Jest praktycznie jak rodzina. Jeśli mi zaufasz, zrozumiesz”, uśmiechnęłam się i powiedziałam: „Oczywiście, że tak”.

Potem po cichu poprosiłam jej męża, żeby był moją osobą towarzyszącą.

Powiedzmy, że kolacja przedślubna stała się niezapomniana z samych dobrych powodów.

„Jeśli mi zaufasz, zrozumiesz, dlaczego zaprosiłem Briannę na ślub Marcusa” – oznajmił Derek podczas niedzielnego obiadu, tuż między podaniem przez moją mamę kandyzowanych batatów a nalaniem przez tatę trzeciej szklanki bourbona.

Widelec mojego brata Marcusa zatrzymał się w połowie drogi do ust. Moja przyszła szwagierka Simone kopnęła mnie pod stołem.