Kiedy byłam w siódmym miesiącu ciąży, moja niewinna sześcioletnia córka zgłosiła kradzież, której dopuściła się moja szwagierka.

„Uważasz, że to źle?” – zapytałem go pewnego wieczoru, obserwując, jak pisze e-mail do krewnego z prośbą o szczegóły dotyczące domniemanej kradzieży. „Aby tak ostro zaatakować własną siostrę?”

James podniósł wzrok i nasze oczy się spotkały.

„O mało co nie zabiła naszej córki. Okradła nas, ukradła nasze dziecko. A kiedy Ruby się z nią skonfrontowała, Natalie chwyciła broń i zaatakowała sześciolatkę z taką siłą, że złamała jej czaszkę. Potem moja matka próbowała zrzucić winę na Ruby”. Powoli pokręcił głową. „Nie, nie sądzę, żeby to było złe. Czuję, że powinienem był to zrobić lata temu”.

Pierwsza sesja terapeutyczna Ruby była druzgocąca. Psycholog, dr Amanda Worth, była delikatna i cierpliwa, ale Ruby płakała prawie przez całą sesję. Narysowała baby shower, ciocię Natalie z lampą i gniewną minę babci Patricii.

Dr Worth wyjaśnił, że Ruby wykazuje objawy zespołu stresu pourazowego i że będzie potrzebowała dalszej terapii, aby poradzić sobie z wydarzeniami.

„Fakt, że atak popełnił zaufany członek rodziny, czyni go szczególnie traumatycznym” – wyjaśnił dr Worth po sesji. „Poczucie bezpieczeństwa Ruby zostało poważnie nadszarpnięte. Uświadomiła sobie, że dorośli, których zna i którym powinna ufać, mogą nagle stać się agresywni. To trudna do zaakceptowania świadomość dla sześciolatki”.

Noce były najtrudniejsze. Ruby budziła się z krzykiem, przypominając sobie moment, w którym Natalie rzuciła w nią lampą. Trzymałam ją w ramionach, gdy szlochała, a mój ciążowy brzuch niezgrabnie wciskał się między nas, i szeptałam jej obietnicę, że jest już bezpieczna.

Podczas jednego z tych epizodów James stał przy oknie sypialni Ruby, zaciskając szczękę tak mocno, że bałem się, że złamie mu ząb. Jego telefon dzwonił bez przerwy; matka bez przerwy do niego dzwoniła. Ignorował wszystkie połączenia.

„Sfilmowałam Patricię” – powiedziała Caroline, pojawiając się w drzwiach. Wyglądała na wyczerpaną i wciąż miała na sobie suknię wieczorową, poplamioną krwią Ruby. „Po odjeździe karetki wzięłam telefon i zapytałam ją wprost, czy uważa, że ​​Natalie miała rację, uderzając Ruby. Upierała się, że Ruby musi nauczyć się szacunku, że sześciolatki nie powinny oskarżać dorosłych o przestępstwa. Sfilmowałam wszystko”.

„Wyślij mi to” – powiedział natychmiast James. „W każdej chwili”.

W kolejnych dniach, podczas gdy Ruby dochodziła do siebie w domu z bandażem na głowie i dręczona koszmarami, które budziły ją z krzykiem, rozpoczął się proces sądowy. Policja aresztowała Natalie za napaść na nieletnią. Kilku świadków potwierdziło, że Ruby przyłapała ją na kradzieży, a Natalie zaatakowała ją bez powodu. Trzy z kopert, które Natalie próbowała ukraść, zawierały łącznie ponad 800 dolarów.

Ale Patricia zatrudniła drogiego prawnika, który natychmiast zaczął rozpowszechniać inną wersję wydarzeń. Ruby była niespokojnym dzieckiem z problemami behawioralnymi. Twierdzili, że to ona pierwsza zaatakowała Natalie. Natalie działała tylko w samoobronie. Świadkowie byli moimi przyjaciółmi, a zatem stronniczy. I tak kłamstwa trwały dalej.

Patricia wielokrotnie dzwoniła do Jamesa, domagając się, by przekonał mnie do wycofania pozwu. Kiedy odmówił, zagroziła nam pozwem o zniesławienie. Zamieściła w mediach społecznościowych posty, w których twierdziła, że ​​jej córka jest nękana przez mściwą synową, której dziecko jest niegrzeczne. Niektórzy jej znajomi uwierzyli jej i zareagowali zarówno wsparciem, jak i oburzeniem.

James zmienił się w mężczyznę, którego ledwo rozpoznałem. Mężczyzna, który zawsze starał się utrzymać pokój w rodzinie, który wybaczał chłód matki i arogancję siostry, zniknął. Na jego miejscu pojawił się człowiek wyrachowany i zdeterminowany.

„Chcą się bawić” – powiedział pewnego wieczoru, stojąc z laptopem otwartym na kuchennym stole. „Dobrze. Będziemy grać”.

Obserwowałam, jak mój mąż zaczyna przygotowywać sprawę nie tylko na potrzeby procesu karnego, ale na potrzeby czegoś o wiele większego.

James pracował w audycie finansowym i wiedział, jak śledzić przepływy pieniężne. Zaczął od przejrzenia mediów społecznościowych Natalie, robiąc zrzuty ekranu wszystkich jej postów, które ilustrowały jej ekstrawagancki styl życia z ostatnich dwóch lat: designerskie torebki, wystawne wakacje i luksusowe samochody. Następnie zażądał jej dokumentacji pracowniczej. Natalie pracowała jako asystentka administracyjna w średniej wielkości agencji marketingowej. Jej pensja była publicznie dostępna. James ją obliczył i się nie zgadzała. Nie dało się jej utrzymać takiego stylu życia z takiej pensji, nawet bez długów.

„Kradnie od lat” – powiedział James, pokazując mi swoje arkusze kalkulacyjne. „Patrz. Co dwa, trzy miesiące publikuje zdjęcia jakiegoś drogiego zakupu, ale jej karty kredytowe są zadłużone. Sprawdziłem publiczne rejestry po tym, jak w zeszłym roku spóźniła się z płatnościami. Skąd więc biorą się te pieniądze?”

Zaczął dzwonić do krewnych. Do ciotki Lindy, która dwa lata wcześniej zatrudniła Natalie, aby pomogła jej uregulować majątek po zmarłym mężu. Do kuzyna Brada, który poprosił ją o opiekę nad domem podczas jego pobytu za granicą. Do wujka Franka, który powierzył Natalie realizację czeków dla swojej małej firmy, gdy jego asystentka była na urlopie macierzyńskim.

Historie wychodziły na jaw powoli i niechętnie. Członkowie rodziny nie chcieli robić zamieszania ani oskarżać nikogo bez dowodów. James jednak upierał się i w końcu przyznali się do swoich podejrzeń. Z majątku ciotki Lindy zniknęło 2000 dolarów. Brad wrócił z misji i odkrył, że kilka cennych przedmiotów kolekcjonerskich zostało sprzedanych bez jego zgody. Firma wujka Franka poniosła niewyjaśnione straty i została zamknięta po wygaśnięciu tymczasowej umowy z Natalie.

Nikt nic nie zgłosił, ponieważ Patricia przekonała wszystkich, że musiała zajść jakaś pomyłka, że ​​Natalie nigdy by niczego nie ukradła, że ​​członkowie rodziny nie oskarżają swoich bliskich bez niezbitych dowodów – tę samą taktykę wypróbowała w stosunku do nas.

James zebrał wszystkie dowody w szczegółowym dokumencie, zawierającym chronologię wydarzeń, zeznania świadków i analizę finansową. Wysłał kopie do prokuratora prowadzącego sprawę o znęcanie się nad Natalie, do członków jej rodziny oraz do pracodawcy Natalie.

Odpowiedź była natychmiastowa i brutalna. Firma Natalie wszczęła wewnętrzne dochodzenie i odkryła, że ​​defraudowała fundusze przez 18 miesięcy. Została zwolniona z pracy w trybie natychmiastowym i postawiona przed sądem.

Wujek Frank w końcu wniósł pozew o defraudację pieniędzy z jego firmy. Ciotka Linda wynajęła prawnika, aby odzyskać skradziony spadek. W rezultacie Natalie nie była już oskarżana jedynie o nadużycia, ale przez kilka lat stawiano jej liczne zarzuty kradzieży, defraudacji i oszustwa.

Dowody były przytłaczające, a jego drogi prawnik zaczął mówić o ugodach zamiast o procesie.

Ale James jeszcze nie skończył. Zwrócił się przeciwko Patricii, która na każdym kroku tuszowała i broniła zachowania Natalie. Posty Patricii w mediach społecznościowych o naszej rodzinie po ataku były obrzydliwe. Nazwała mnie złą matką. Sugerowała, że ​​Ruby jest szalona i potrzebuje pomocy psychiatrycznej. Przedstawiła Jamesa jako osobę kontrolowaną przez manipulującą żonę.

James skonsultował się z prawnikiem specjalizującym się w sprawach zniesławienia i prawach dziadków. Wspólnie sporządzili list z żądaniem zapłaty, w którym szczegółowo opisali wszystkie fałszywe oskarżenia, jakie Patricia publicznie wysunęła. Udokumentowali szkody emocjonalne, jakie jej słowa wyrządziły naszej rodzinie, zwłaszcza Ruby, której koledzy z klasy pytali ją, czy oszalała, bo ich rodzice widzieli posty Patricii.

W liście dano Patricii 72 godziny na usunięcie wszystkich postów, publiczne przeprosiny i podpisanie prawnie wiążącego zakazu kontaktowania się z naszą rodziną przez co najmniej trzy lata. W razie odmowy złożymy pozew o zniesławienie i wystąpimy o nakaz sądowy.

Patricia odpowiedziała za pośrednictwem swojego prawnika. Usunęła wiadomości, ale odmówiła przeprosin. Powołała się na prawo do widywania wnuków i uznała, że ​​jesteśmy nierozsądni.

Reakcja Jamesa przelała czarę goryczy. Złożył wniosek o nakaz sądowy w imieniu Ruby, mnie i naszego nienarodzonego dziecka. Podczas rozprawy terapeutka Ruby zeznawała o traumie, której doświadczyła, nie tylko w wyniku samego ataku, ale także późniejszych oskarżeń Patricii. W sądzie pokazano nagranie wideo Caroline, w którym Patricia twierdziła, że ​​Ruby na to zasłużyła. Kilku członków rodziny zeznawało na temat zachowania Patricii, która konsekwentnie chroniła Natalie, nie zważając na konsekwencje dla ofiar.

Sędzia wydał trzyletni zakaz zbliżania się. Patricia nie może zbliżać się na odległość mniejszą niż 150 metrów od naszego domu, szkoły Ruby ani żadnego innego miejsca, w którym przebywamy. Jakikolwiek kontakt z nami, w tym za pośrednictwem osób trzecich, jest zabroniony.

W dniu wydania nakazu sądowego James wrócił do domu i mocno mnie przytulił. Byłam w ósmym miesiącu ciąży, poruszałam się powoli i spałam niespokojnie. Ruby wciąż miewała koszmary i każdy dźwięk ją przerażał, ale odnieśliśmy zwycięstwo.

Natalie ostatecznie przyjęła ugodę, która obejmowała karę więzienia, dozór kuratora i odszkodowanie dla jej ofiar. Sędzia był szczególnie surowy w swoim orzeczeniu, podkreślając, że dopuściła się przemocy wobec dziecka, aby ukryć kradzież, i że nie okazała żadnej skruchy.

Patricia nigdy nie przeprosiła. Wysłała ostatnią wiadomość za pośrednictwem swojego prawnika, oskarżając nas o zniszczenie życia jej córki i rozbicie jej rodziny. James nawet nie raczył odpisać.

Nasz synek urodził się sześć tygodni później, całkowicie zdrowy i płaczący z radości. Ruby trzymała go delikatnie w ramionach w szpitalu; szwy dawno się zagoiły, ale na skroni wciąż widoczna była cienka blizna. Pocałowała go delikatnie w czoło i obiecała, że ​​zawsze będzie go chronić, tak jak jej ojciec chronił ją.

Pieniądze z baby shower, których Natalie nie zdołała ukraść, wraz z odszkodowaniem, które ostatecznie otrzymaliśmy, zostały wpłacone na konto oszczędnościowe na edukację naszych dwójki dzieci. Nigdy więcej nie mieliśmy kontaktu z Patricią ani Natalie. Większość bliskich przyjaciół i rodziny Jamesa po cichu nas wspierała, zawstydzona całą sprawą.

Trzy lata później otrzymaliśmy zawiadomienie o wygaśnięciu nakazu. Prawnik Patricii skontaktował się z nami, aby zapytać o możliwość nadzorowanych wizyt z wnukami. James przygotował odpowiedź, w której przedstawił warunki: Patricia musiała uczestniczyć w terapii rodzinnej, złożyć pisemne przeprosiny, przyznając się do wyrządzonej krzywdy, oraz zgodzić się wyłącznie na wizyty nadzorowane, na własny koszt. James zastrzegł sobie prawo do zerwania wszelkich kontaktów w przypadku naruszenia ustalonych warunków.

Ona nigdy nie odpowiedziała.

Nigdy więcej o nim nie słyszeliśmy.

Ruby ma teraz dziewięć lat i ledwo pamięta incydent z baby shower, poza blizną i historiami, które jej starannie opowiadaliśmy o tym, jak ważne jest stawanie w obronie tego, co słuszne. Nasz syn wie, że jego babcia i ciotka istnieją, ale nigdy ich nie poznał. A ich nieobecność najwyraźniej mu nie przeszkadza.

Jeśli chcesz poświęcić dużo czasu na rozrost, nie możesz już wykorzystać części swojej posiadłości. Można chronić Ruby, ale można też dorośli, kochać, uderzać lub nią, gdy cierpi. Jeśli istnieje możliwość, że problem istnieje, jest jeszcze więcej osób, które nie chcą zarabiać pieniędzy i nie chcą zarobić należnej im ceny.

James ma inne zdanie na temat Dalekichów krewnych. Natalie starała się zachować wewnętrzne „ja”. Patricia uważa się za kobietę, która mówi szczęką lub bębenkiem; jest przewlekle chora i ma za sobą traumatyczne przeżycia.

Jeśli coś nie jest dobre, nie oznacza to, że nie działa. Następnie podejmuje się decyzje, które mają swoje konsekwencje. Ruby może być używany z kilkoma rzeczami, które możesz zrobić dzięki zastosowaniu. Inny dorosły bronił tej napaści en przerwie w mówieniu ludziom, być może mogą zacząć od ofiarowania przemocy.

James zadbał aan, by cały świat dowiedział się, kim byli. Jeśli Natalie wpadnie w kłopoty, zacznie trochę gadać, może mieć taki zły nawyk, że wpadnie w związek z gruzach i sądach, zadrżała. Jeśli masz poczucie szczęścia, możliwe, że będziesz miał dużo szczęścia.

Chociaż tak nie jest, Ruby nie może zrobić nic innego. Jeśli nie możesz już używać tego sposobu, w jaki to robisz, to tu jesteś. Dorastała ze świadomością, że została wykonana przez wszystko, aby ją chronicznie.

Trochę wody to dobra rzecz.