Impreza za daleko: historia zdrady i zemsty rodziny

Policja w to nie wierzy. Twierdzą, że tabletki były w jej kieszeni i nikt poza nią nie miał dostępu do jej kurtki. Poza tym jest jeszcze ta cała sprawa z Kloe.

„Co powiedziała Kloe?”

„Najwyraźniej jeden z funkcjonariuszy zauważył, że jest bardzo zdenerwowana i sprawia wrażenie winnej. Oddzielili ją od Madison i zadali jej kilka podstawowych pytań. Zupełnie się załamała – zaczęła płakać, mówiąc, że mama kazała jej coś włożyć do torby, ale nie mogła sobie przypomnieć, do której. Funkcjonariusz zapytał, czy to niebieski plecak, a Kloe skinęła głową”.

Moje serce zabiło mocniej.

„Czy powiedziała im o tabletkach?”

„Nie do końca. Potwierdziła tylko, że matka dała jej coś do ukrycia w torbie. Ale to wystarczy, żeby zbudowali sprawę. Mówią, że Madison wykorzystała swoją córkę, żeby podrzucić mi narkotyki – prawdopodobnie tobie, bo byłeś jedynym, który miał torbę i przyjechałeś zaraz potem. Ich teoria jest taka, że ​​pigułki wylądowały w kurtce Madison. Może je znalazłeś i odwróciłeś. Albo może Kloe pomyliła się, której kieszeni użyć”.

Wyjaśnienie było zaskakująco bliskie prawdy. Milczałem, analizując.

„Emma, ​​gdyby Madison naprawdę próbowała wrobić cię w narkotyki, to byłoby to nie do przyjęcia. To przestępstwo. Mogłaś zostać aresztowana”.

” Ja wiem. “

„Czy ty… czy ty znalazłeś pigułki? Czy to się stało?”

Wziąłem długi łyk wina. „Hannah, nie mogę o tym rozmawiać. Nie teraz”.

„Ale czy wszystko w porządku? Czy jesteś bezpieczny?”

„Wszystko w porządku. Właściwie nawet lepiej niż dobrze.”

Zatrzymała się. „Dobrze. Bo szczerze mówiąc, po tym, co dziś widziałam – po tym, jak cię potraktowali – nie obchodzi mnie, czy Madison wpadnie w kłopoty. Zasłużyła na to”.

Rozmawialiśmy jeszcze kilka minut, zanim się rozłączyliśmy. Próbowałem zasnąć, ale nie mogłem. Mój umysł szalał, wyobrażając sobie najróżniejsze scenariusze. Co, jeśli policja odkryła, że ​​to ja dzwoniłem anonimowo? Co, jeśli udałoby im się mnie z tym połączyć? Co, jeśli Madison zatrudniłaby prawnika z najwyższej półki, który mógłby udowodnić, że podrzuciłem jej narkotyki?

Ale z upływem godzin i narastającym zmęczeniem uświadomiłem sobie coś ważnego: nie było żadnych dowodów łączących mnie z czymkolwiek. Byłem ostrożny. Zdjęcia, które zrobiłem, były dla mojego bezpieczeństwa, przechowywane w telefonie bez kopii zapasowej w chmurze. Anonimowy cynk pochodził z jednorazowej aplikacji, której nie dało się namierzyć. A pigułki wylądowały w kurtce Madison, co miało sens, jeśli to ona pierwsza je zdobyła.

Niedzielny poranek nadszedł z pulsującym bólem głowy i dziesiątkami nieodebranych połączeń. Wyłączyłam telefon całkowicie i spędziłam dzień w stanie otępienia, na przemian odczuwając niepokój i dziwny spokój. To działo się naprawdę. Madison była ścigana. Moja idealna siostra – złota dziewczyna – poniosła konsekwencje karne. A to ja byłam sprawcą tego wszystkiego.

W niedzielny wieczór nie mogłem już tego ignorować. Włączyłem telefon ponownie i odsłuchałem pocztę głosową.

Głos mojej matki, piskliwy i rozpaczliwy: „Emma, ​​musisz powiedzieć policji, że Madison nigdy by tego nie zrobiła. Musisz jej pomóc, proszę. To twoja siostra. Oddzwoń do mnie natychmiast”.

Mój ojciec, coraz bardziej wściekły: „Nie wiem, co sobie myślisz, ale ta rodzina musi się nawzajem wspierać. Madison potrzebuje, żebyś poręczył za jej charakter. Zadzwoń do mnie”.

Wiadomość Madison, jej głos się łamał: „Emma, ​​proszę. Wiem, że mieliśmy problemy, ale przysięgam, że nie zrobiłam tego, co mówią. Ktoś mnie wrobił. Musisz mi uwierzyć. Derek mówi o rozwodzie. Mogliby nam odebrać dzieci. Proszę, pomóż mi”.

Rozpacz w jej głosie niemal złamała moją determinację. Prawie. Wtedy przypomniałam sobie kalkulację w oczach Kloe – to, jak nonszalancko wsunęła mi coś do torby; to, jak Madison stała tam z tym zadowolonym uśmiechem, podczas gdy nasi rodzice mnie rozdzierali. Nie. Dokonała wyboru. Teraz mogła ponieść konsekwencje.

Nadszedł poniedziałek i według doniesień Hannah, Madison stawiła się w sądzie. Wniesiono oskarżenie.

Jeśli chcieli, żebym odeszła, musieliby mnie stamtąd fizycznie usunąć.