Graviola: między tradycją, nadziejami i ostrożnością naukowców

Jednym z tematów, który wzbudził największe zainteresowanie, był temat „liści niszczącego raka”, dosłownie przedstawiany jako „liść niszczący raka”. Za tym uderzającym określeniem kryją się liście gravioli, rośliny stosowanej od pokoleń w niektórych tradycyjnych lekach.

Czym jest graviola?

Graviola, znana również jako guanabana lub graviola, w zależności od regionu, to tropikalna roślina pochodząca z Ameryki Środkowej i Południowej, Karaibów oraz części Afryki i Azji. Choć jej owoce są powszechnie znane, to przede wszystkim liście od dawna są stosowane w tradycyjnej medycynie ziołowej.

W tym kontekście Barbara O’Neill często podkreślała, że ​​zainteresowanie graviolą nie ogranicza się do samej „cudownej” rośliny, ale jest częścią szerszego podejścia do wspierania organizmu poprzez dietę, środowisko i styl życia.

Co sugerują badania naukowe

Liście gravioli zawierają związki zwane acetogeninami, znane ze swoich właściwości cytotoksycznych w warunkach laboratoryjnych. Badania in vitro wykazały, że substancje te mogą oddziaływać na niektóre nieprawidłowe komórki, szczególnie w modelach raka piersi, wątroby, jelita grubego lub trzustki, wywierając jednocześnie ograniczony wpływ na komórki zdrowe.

Należy jednak podkreślić fundamentalną kwestię: badania te są na wstępnym etapie. Do tej pory graviola nie została uznana przez żaden autorytet medyczny za środek leczniczy lub lek na raka. Sama Barbara O’Neill podkreśliła, że ​​informacja i osobista odpowiedzialność nigdy nie powinny zastępować nadzoru medycznego.